Ankara Yoğun Hava Koşulları

Şuan itibariyle evim,aileme ve bilgisayarıma kavuştum.Muğla/Dalaman’da hasret kaldığım kar’ı sonunda Beypazarında buldum.Dışarıda çok güzel ve yoğun kar yağmakta.Camın kenarından sokak lambalarına bakıp kar yağışını ve şiddettini izlemek bana huzur veriyor gerçekten.Birde kardan adam yapmak,kartopu oynamak ellerimin donması ve sıcağa girince sızlaması benim çok hoşuma gidiyor bilmiyorum Şimdi de üniversiteye gelelim finaller bitti ve rahat bir nefes aldım sonunda.Notlarım açıklandı bir tane başarısız dersim var onuda uğur olarak kabul ediyorum nazar boncuğu Artık kısa ve öz blog yazıyorum tatil boyunca yazmaya devam edeceğim

Hoşgeldin 2010,Güle Güle 2009 :)

Klasik ama  güzel bir başlık attıktan sonra 2009 dan 2010′a kadar neler geçti hayatımdan anlatalım 2009 yılında zorda olsa liseyi bitirip ÖSS sınavına girdim.Daha sonra sonuçları beklerken MUĞLA Üniversitesi Dalaman MYO kazandım.Daha sonra okula geleceğim için futbol takımından ayrılıp kayıtlar için Dalamana geldim.Kaydımı yaptırıp yurtta yerleştikten sonra okula gidip gelmeye başladım.Hayatımda çok değişikler oldu aslında Memleketimi bırakıp başka bir yere gelmek gerçekten zor.Birde ilk gurbete çıkışım olduğu için biraz fazla koydu galiba Ama şuan öyle bir sorunum kalmadı.Alıştım yada alışmak zordunda kaldım diyebilirim.Vizeler başladı,şuan ise Finaller başladı.Vizeler Allaha şükür iyi geçti.Finaller ise ilk finalim dündü oda güzeldi o derstende geçtim gibi 2010 yılında bizim üniversitenin takımında oynamaya başladım.Yine futbollu bırakmadım yani.Yeni arkadaşlar tanıyıp,yeni ortamlara girdim.Şuan ise keyfim yerinde gibi,tek kafama takılan şey finaller ve yeni eve çıkmak Tabii bunlar her öğrencinin başına gelen dertlerdir.Ben ilk olduğum için olabilir.Kendinize iyi bakın ben finallere motive oluyorum bir  sonraki yazıda görüşmek dileğiyle…

Hayat Devam Ediyor…

Uzun bir süredir blog yazamıyorum yada yazamıyoruz arkadaşlarımın bloglarına bakıyorum yazan fazla yok demekki aynı monoton hayat onlarda da var çünkü onlarda üniversite okuyor.Hele şimdiden sonra hiç yazamayız gibi geliyor çünkü finaller başlıyor ve yine sabahlara kadar ders çalışma vakti geliyor.Ama fazla kafama takmıyorum çünkü vizelerim yüksek.Daha sonra yeni eve taşındık yurttan ayrıldık 1 hafta olacak düzeni kurduk hep beraber kalıyoruz.Sabah kalkıp okula gidiyoruz ama bakıyorum da hayat herşeye rağmen devam ediyor…Birazda evden bahsedeyim 3 artı 1 evimiz var 7 kişi kalıyoruz eşyalıydı ev o yönden biraz rahatız yemek yapmayı bilen arkadaşlarımız oldukca bizim sırtımız yere gelmez Bu arada bloguma reklam bölümü yaptım tıklayabilirsiniz nede olsa öğrenciyiz bir tarafta yanii..Bir sonraki yazımda görüşmek üzere kendinize iyi bakın

Vizeler vizeler vizeler =(

Vizeler artık illah dedirtti yanii.Hergün bir sınav sabahlara kadar çalışıyoruz vizelere ama bana kolay geldi sınavlar yada sadece bana kolay geliyor çalışan adama ne zor gelebilir ki zaten Vizeler başladı başlayalı uyku düzeni kalmadı bizimkilerde.Okuldan geliyoruz gece 12′ye kadar yatıyoruz sabaha kadar çalışıp okula gidiyoruz.Ama iyi oluyor daha iyi aklına giriyor adamın.Şu an tek korktuğum ders şimdi sınavdan çıktığım ders İngilizce galiba sıfır alacam ama finalde inşallah kurtatırız.Bide şu var üst sınıftakilere sorduguma göre hoca kolay kolay bırakmıyormuş.İşin o tarafı güzel ama tabii bellide olmaz biz yine çalışalım da geçirirse öyle geçirsin

Şimdi de başka bir konuya gelelim.Biz bir taraftan okuyoruz bir taraftanda şafak sayıyoruz.Asker misali Şuan şafak 14 yani 14 gün sonra memleketlere gidiyoruz.2 haftalık bir tatil yapacağız inşallah.Devamsızlık yapmıyoruz o yüzden.Zaten yapamayız bir ders kaçırdığımız zaman sınavda çok acı koyuyor

Bir yazının daha sonuna geldik,yurtta net olmadığı için kafeden yazıyorum arada vakit buldukca,ayrıca link değişimi yapmak isteyen arkadaşlar sürekli mail atıyor pr2′den aşağı link değişimi yapmıyorum.Tabii tanıdık,arkadaş filan olmadığı sürece.Herkez kendine iyi baksın

Memleket İsterim

Bu Çarşamba günü memleketime Beypazarı’na gidiyorum.Sırf hasret gidermek için.Evdekilere perşembe ordayım dedim.Hepsinin yüzü güldü,bir sevindiler felan.Annem diyor senin odanı temizliyorum geliyorum diye temizlik yapıyormuş birde sevdiğim yemekleri yapacakmış perşembe gününe ahh Annem ben giderken hiç üzülmem ağlamam felan diyordu ama otobüse bineceğim zaman ağlamaya başladı.Tabii bende sonra hergün telefon ediyoru bende arıyorum tabii.Şimdi beni sabırsızlıkla bekliyor.Benimde bazen kafama esiyor çıldıracak gibi oluyorum eve dönmek istiyorum.Zaten bu kararıda o zamanlar vermiştim.Şimdi birde en iyi arkadaşım 2.tercih ile yanıma gelince buranın havası bambaşka oldu.Zaten Beypazarında da sabah akşam onunlaydım.Çok sevindim gerçekten iyiki geldi.Allah ayırmıyor bir taraftada yanii Birde blog yazamıyorum fazla birçok mail geldi link değişimi hakkında arkadaşlar perşembe günü bakacağım.Herkezle link değişimi yapıyorum hemen hemen kib.

Üniversiteli olduk

Dün sabah saatlerinde Muğla/Dalaman’a inmiş bulunuyorum.Akşama kadar yurtta yerleşme tanışma felan filan derken sonunda yerleştim ve şu an hemen internet kafeye geldim yine dayanamadım internetsiz Yeni yeni arkadaşlar edindim bakalım.Kafa dengi arkadaşlar var bayaa hoşuma gitti.Tek kötü yanları buranın yurtta internet yok ve fazla iyi yemek yok.Yemeği yapan kişi değişecek dediler ama bakalım hayırlısı.Birde gurbet bana acı koydu bazen ağlayasım geliyor valla.Çünkü ailemden ilk defa ayrıldım.İlk defa gurbete çıktım her zaman aklımdalar.Derslere gelince daha ders işlemedik ilk 2 ders boşmuştu öğleden sonraya kaldık.Daha ders ortamını görmedik bakalım.Zaten sınıfta 15 kişi var 10u bizim yurtta hepsini tanıyorum tek dezavantajı o oldu diyebilirim.Bu yazımda kısa oldu ama napalım.Günlük blog yazmaya çalışacaktım ama imkansız gibi bakalım.Artık hep kişisel yazacağım gibi arada

Netim Kapandı

Dün internettimi kapattırmaya gitmiştim Telekoma.Bana dediler ki bu ay sonunda kapanır dediler tamam dedim.Zaten Üniversiteye gideceğim tam denk gelir.Bide ne olsun ertesi gün gece saat 4 benim net kapandı.Aradım hemen sabah dediler kapanmış.Eee bana böyle böyle dediniz, arkadaşlar yanlış bilgi vermiş felan dediler.Şimdi tekrar açtırmak istesek açtırma parası alltan olan borçlar felan hepsini ödemek gerekiyor.Bende dedim boşver bir daha açtırmayayım.Şimdi ise kafede sürünüyorum.Sabah bir giriyorum kafeye akşam iftara çıkıyorum.Ve haliyle şimdiki blog yazısınıda kafeden yazıyorum.Millet yine başımda benden de bahsetsene felan diyorlar istemez

Kendimi Geliştiriyorum

Artık yeni bir karar aldım.Çevreden   de gelen görüşler çerçevesinde blogumu sadece kişisel değil de eğitim sağlık gibi yararlı bilgilerle doldurmaya başlayacağım.Hem hit açısından hem insanlık açısından en hayırlısı bu olsa gerek Aslında başka şekilde düşündüm sub-domain açayım her birine wordpress kurayım ayrı ayrı yazayım dedim.Sonra sunucunun elverişsizliği yüzünden oda olmadı.Blogspot’a yazayım dedim güzel bir alan adı bulamadım.Herkez almış güzel alan adlarını bana kalmamış tabii Ve bir ekleme daha kategori çok olunca kişiselimi takip etmek isteyenler Kategoriler / Kişisel bölümünden yazılarıma ulaşabilirler.Ayrıca kategori çok olunca çokta yazmak gerekiyor hergün yazmaya çalışacağım yada bir iki tane yazar bulmaya çalışacağım sevabına

İnternet Kafelerde Blog Yazmak yada Yazmamak

Uzunca bir süredir belki 2 belki 3 senedir blog yazıyorum farklı isimlerlede olsada.Arada denk geliyor internet kafeye gidip blog yazıyorum.Millet geliyor bakıyor.Napıyon diyorlar blog yazıyorum diyorum.O ne diyorlar.Günlük gibi bişiy diyorum.Lan olum git ders çalış diyorlar manyaklar Aha o andan itibaren bende ne blog yazma hevesi kalıyor nede içimden geliyor.Siz siz olun kafede ya kuytu köşede biyerde blog yazın yada tek başınıza olun   Sonra tekrar görüyorlar lan yine mi yazıyon diyorlar.Ya bigün iyi bir kavga çıkacakta hadi hayırlısı bakalım

Gerçek dostluklar asla bitmez!

Dostluklar gelip geçicidir der herkez ama ben inanmazdım. Hâlâ da inanmıyorum zaten. Ne kadar doğru bir inanç bilmiyorum ama ben gerçek dostlukların asla bitmeyeceğine inanan biriyim…

Konuşmasakta, görüşmesekte, araya bir soğukluk girmiş gibi gözüksede, dost dost kalır. Paylaşılan şeyler asla kaybolmaz. Ve bilirsin, derdin varsa ona gidebilirsin… Gitmezsin derdinle ona ama gidebileceğini bilirsin. Ve içinden biliyorsun ki, o dost ta öyle düşünüyorsun. Biliyorsun ki, onun derdine derman aramak sana asla ağır gelmeyecektir. Biliyorsun ki, senin derdin de ona ağır gelmeyecek. Dermanı ikiniz arayacaksınız. Biliyorsun işte, o senin dostun… O güvenceyi bir kez almışsın, kaybolmaz ki…

Bir zamanlar bir dostum vardı diye başlayamaz hiç bir dost hikayesi. Dost ya vardır ya yoktur. Onun için; Bir zamanlar bir dostum vardı benim, hâlâ var! Bundan eminim! Devamını Oku »