Hayat her zaman cömert davranmaz bize, tersine çoğu kez zalimdir, her zaman aynı fırsatları sunmaz, toyluk zamanlarını ödetir. Hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların, eskitmeden yıprattığımız dostlukların, savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapayalnız kalırız bir gün. Bir akşamüstü yanımızda kimse olmaz ya da olanlar olması gerekenler değildir.

Yıldızların bizim için parladığını göremeyen gözlerimiz, gün gelir hayatımızdan kayan yıldızların gömüldüğü maziye kilitlenir.

Kedilerin özel bir anını yakalamak gibidir, kendi hayatımızdaki olağanüstü anları olağanüstü kişileri yakalamak. Bazılarının gelecekte sandıkları “bir gün” geçmişte kalmıştır oysa; hani şu karşıdan karşıya geçerken, trafik ışıklarında rastladığımız, omzumuzun üzerinden şöyle bir baktığımız sonra da boşverip “Nasıl olsa ileride bir gün tekrar karşıma çıkar” dediğinizdir. Oysa o gün bu zalim şehri terk etmiştir o, boş yere bu sokaklarda aranırsınız… (daha fazla…)

Çocuklar tarafından hevesle beklenir, yaşlıları ise hüzünlendirir bayram günleri. Çocuklar, yeni alınan kıyafetlerini giyip büyüklerinin ellerini öpme ve bayram harçlığı almanın tatlı heyecanını yaşarken, yaşlılarda da ziyaret edilmenin, hatırlanmanın mutluluğu ile geçmişin, canlanan hatıraların hüznü bir duygu yumağı oluşturur. “Ah, nerede o eski bayramlar?” cümlesini serzenişli bir ifadeyle duyar olduk son dönemlerde. Teknolojinin günlük hayatımıza her geçen gün daha da yerleşmesiyle oluşan mekanikleşme, gelenekleri sert esen bir sonbahar rüzgârı gibi savurmaya başladı. “Devir değişti” derler ya bir de büyüklerimiz, en basit açıklama bu olur sanırım. Bilgi çağındayız, malumunuz.  Sevgi, saygı, paylaşma duygularını pekiştirmesiyle görülür bayramların önemi. Dargınlar barışır, ayrılar kavuşur bayram günlerinde. Kırgınlıklar, kötülükler unutulur, geride bırakılır. Ortak tema bellidir: sevgi, İşte bu yüzden olsa gerek insanımız ne kadar büyük sıkıntılar içerisinde bulunursa bulunsun Bayramları büyük bir keyifle bekliyor hiç değilse bayram süresi boyunca ruhen rahatlıyor. Bu vesile ile bizde herkesin herkezin Ramazan Bayramını tebrik eder en içten dileklerimle kutlarım (daha fazla…)

Dün internettimi kapattırmaya gitmiştim Telekoma.Bana dediler ki bu ay sonunda kapanır dediler tamam dedim.Zaten Üniversiteye gideceğim tam denk gelir.Bide ne olsun ertesi gün gece saat 4 benim net kapandı.Aradım hemen sabah dediler kapanmış.Eee bana böyle böyle dediniz, arkadaşlar yanlış bilgi vermiş felan dediler.Şimdi tekrar açtırmak istesek açtırma parası alltan olan borçlar felan hepsini ödemek gerekiyor.Bende dedim boşver bir daha açtırmayayım.Şimdi ise kafede sürünüyorum.Sabah bir giriyorum kafeye akşam iftara çıkıyorum.Ve haliyle şimdiki blog yazısınıda kafeden yazıyorum.Millet yine başımda benden de bahsetsene felan diyorlar istemez

Artık yeni bir karar aldım.Çevreden   de gelen görüşler çerçevesinde blogumu sadece kişisel değil de eğitim sağlık gibi yararlı bilgilerle doldurmaya başlayacağım.Hem hit açısından hem insanlık açısından en hayırlısı bu olsa gerek Aslında başka şekilde düşündüm sub-domain açayım her birine wordpress kurayım ayrı ayrı yazayım dedim.Sonra sunucunun elverişsizliği yüzünden oda olmadı.Blogspot’a yazayım dedim güzel bir alan adı bulamadım.Herkez almış güzel alan adlarını bana kalmamış tabii Ve bir ekleme daha kategori çok olunca kişiselimi takip etmek isteyenler Kategoriler / Kişisel bölümünden yazılarıma ulaşabilirler.Ayrıca kategori çok olunca çokta yazmak gerekiyor hergün yazmaya çalışacağım yada bir iki tane yazar bulmaya çalışacağım sevabına

Herkez gibi benimde facebook hesabım var.Ama şu aralar facebooktan şikayetçiyim.Acayip acayip gruplar kuruyor millet ve kişilerde gruba katılıyor.Ve ayrıca facebook’ta çok video var.Facetube denebilir yani facebook amacını dışında ilerliyor bakalım.Şimdi size facebook’ta gözüme çarpan acayip saçma grupları listelemeye çalışıcam… (daha fazla…)

Uzunca bir süredir belki 2 belki 3 senedir blog yazıyorum farklı isimlerlede olsada.Arada denk geliyor internet kafeye gidip blog yazıyorum.Millet geliyor bakıyor.Napıyon diyorlar blog yazıyorum diyorum.O ne diyorlar.Günlük gibi bişiy diyorum.Lan olum git ders çalış diyorlar manyaklar Aha o andan itibaren bende ne blog yazma hevesi kalıyor nede içimden geliyor.Siz siz olun kafede ya kuytu köşede biyerde blog yazın yada tek başınıza olun :D  Sonra tekrar görüyorlar lan yine mi yazıyon diyorlar.Ya bigün iyi bir kavga çıkacakta hadi hayırlısı bakalım

Dostluklar gelip geçicidir der herkez ama ben inanmazdım. Hâlâ da inanmıyorum zaten. Ne kadar doğru bir inanç bilmiyorum ama ben gerçek dostlukların asla bitmeyeceğine inanan biriyim…

Konuşmasakta, görüşmesekte, araya bir soğukluk girmiş gibi gözüksede, dost dost kalır. Paylaşılan şeyler asla kaybolmaz. Ve bilirsin, derdin varsa ona gidebilirsin… Gitmezsin derdinle ona ama gidebileceğini bilirsin. Ve içinden biliyorsun ki, o dost ta öyle düşünüyorsun. Biliyorsun ki, onun derdine derman aramak sana asla ağır gelmeyecektir. Biliyorsun ki, senin derdin de ona ağır gelmeyecek. Dermanı ikiniz arayacaksınız. Biliyorsun işte, o senin dostun… O güvenceyi bir kez almışsın, kaybolmaz ki…

Bir zamanlar bir dostum vardı diye başlayamaz hiç bir dost hikayesi. Dost ya vardır ya yoktur. Onun için; Bir zamanlar bir dostum vardı benim, hâlâ var! Bundan eminim! (daha fazla…)

Alttan dersim olan İşletmelerde Beceri Eğitimi sınavını bugün itibariyle geçmiş bulunuyorum.Son 3 gündür tabir-i caizse eşşek gibi sabahlara kadar çalışıyordum ve Sonuç 55ten 3 almışım ne mutlu bana tabii biraz insaflı davranıp herkeze kopya verdim diğer arkadaşlarımda 55 aldı hepsi kağıtlar aynı zaten ben ne yaptıysam onlarda onu yaptı.Ben kıyamadım onların 1 sene daha beklemelerine ve verdim kopyayı geçtim.İnşallah bu yazıyı bizim hocalar okumaz Neyse yarin iftardan sonra kayıt için muğlaya gidiyoruz.Herşeyin hayırlısı neyse o olsun diyelimm

Şu aralar tam çileden çıkmak üzereyim.İlk olarak tabii ki Üniversite.Üniversite için yurt taa okula 100km uzakta biryerde çıktı.Ev tutmak farz oldu gibi birşey.Ama ev kiralarıda nasıl bilmiyorum.Ucuz diyorlar ama tek başıma yapabilir miyim bilmiyorum Çünkü yemek yapmakla fazla aram iyi değildir.Alışırsın diyorlar en başlı başına yemeğin makarna diyorlar hergün hergünde makarda sıkar bee abii.Ayrıca ikinci olarakta Liseden alttan bir dersim var ve iki gündür sürekli o derse alışıyorum.Toplamında 800 sayfa felan güler misin ağlar mısın.Hangi birine çalışacam ben?Sabahtan akşama kadar sayfalarca yazı yazıyorum, ama yazıyorum sadece ne ara çalışacam ben?Yazarken aklıma girenlerle mi sınava gireceğim.İlk iki sınavda öyle yaptık ta ne oldu yine kaldım, yine kaldım.Tek yarınım kaldı.Yarın da akşama kadar yazdıklarımı ezberlemeye çalışacağım.Allah yardımcım olsun şu ramazan ayında.Hepiniz sağlıcakla kalın.Çok ders çalışıyorum hiç alışık olmadığım bir durum.Kafam,beynim patladı.

Uzun süredir blog yazamıyorum, fırsatım olmuyor açıkcası.Bu süre çerçevesinde yeni tema ile uğraştım.Aradım taradım bulamadım.Kendim yapmaya çalıştım olmadı.Yeni tema yapacam diye Türkçe’ye çevirdiğim temaların haddi hesabı yok bi ara yayınlarım.Sonra blogumda Resim galerisini sildim sidebara yeni bir flickr eklentisi ile resimlerimi orada yayınlayacağım.Müzik dinle bölümü ekledim, sürekli müzik ekliyorum ordan dinleyebilirsiniz,benim müzik keyfime göre genellikle slow şarkılar var.Sonra üstteki bannerı öylesine koydum, yeni bir header resimi arıyorum ve blogumun renklerini biraz açmayı düşünüyorum.

Kendime gelince (daha fazla…)